سكوت تلخ



نويسنده: حسين قدياني
رهبرا! چند صباحي است كه بغض بدجوري گلوي مان را گرفته است. مدام آه مي كشيم. اهانت هاي مكرر مطرودين ملت، بي تاب مان كرده است. چه كنيم؟ مأموريم به صبر. صبر تلخي است. آخر عده اي سكوت ما را بدل از بي تفاوتي ما در قبال شما گرفته اند؛ اين خيلي آزارمان مي دهد؛ خيلي.
¤¤¤
رهبرا! اين «سكوت تلخ» البته يك طرف سكه است. روي ديگر سكه، «حلاوت ولايت پذيري» است. اصلا چه جاي غم؛ وقتي كه اين «شيريني» به آن «تلخي» مي چربد؟
¤¤¤
رهبرا! ما از نسل محرميم؛ بخواهي «خون» مي دهيم، نخواهي «خون دل».

/ 0 نظر / 53 بازدید